شفاعت و مسئولیت؛
امید را در چارچوب اذن، پیوند و عمل توضیح بده

تعریف را با اذن الهی آغاز کن

شفاعت در چارچوب اراده و اجازهٔ خداوند معنا دارد. آن را قدرتی مستقل یا بیرون از نظام الهی معرفی نکن.

شفاعت‌کننده و شفاعت‌شونده را جدا نام ببر

نقش دو طرف و رابطهٔ میان آن‌ها را مشخص کن. پاسخ مبهم دربارهٔ «کمک» بدون فاعل، شرط و زمینه کامل نیست.

شرط و شایستگی را وارد پاسخ کن

شفاعت یک وعدهٔ بی‌قید برای هر انتخاب نیست. وجود پیوند و آمادگی را در حد مفاهیم و شواهد متن توضیح بده.

امید را از تضمین بدون شرط جدا کن

این مفهوم می‌تواند امید به رحمت و اصلاح را تقویت کند، اما نتیجه را مستقل از وضعیت فرد و اذن الهی قطعی نمی‌سازد.

مسئولیت عمل را حفظ کن

اختیار و پیامد انتخاب‌ها در تحلیل باقی می‌ماند. اگر پاسخی شفاعت را مجوز ادامهٔ خطا بداند، با نقش تربیتی آن ناسازگار می‌شود.

رابطهٔ عمل و نتیجه را قطع نکن

شفاعت درون نظام حکمت و رحمت فهمیده می‌شود، نه به صورت حذف همهٔ رابطه‌های اخلاقی. زنجیرهٔ استدلال را روشن بنویس.

اثر تربیتی را مرحله‌ای توضیح بده

امید می‌تواند مانع ناامیدی شود و فرد را به حفظ یا بازسازی پیوند وادارد. هر حلقه را به رفتار مشخص وصل کن.

عدالت و رحمت را مقابل هم قرار نده

در پاسخ، هر دو را در چارچوب نظام الهی توضیح بده. ساده‌سازی یکی به حذف دیگری، استدلال را ناقص می‌کند.

آیه یا روایت را با پیام مرکزی تحلیل کن

کلیدواژه را جدا نکن؛ فاعل، شرط، نتیجه و ارتباط آن با مفهوم شفاعت را از متن استخراج کن.

مقایسه را با معیار ثابت بنویس

اگر سؤال شفاعت و بخشش یا عمل را مقایسه می‌کند، معیارهایی مانند اذن، شرط و مسئولیت را برای هر دو طرف نگه دار.

پاسخ را با رفع یک برداشت نادرست تمام کن

تعریف، شرط و اثر تربیتی را بنویس و توضیح بده چرا مسئولیت حذف نمی‌شود. برای زمینه به معاد و برای اختیار به اختیار و مسئولیت برو.