تحلیل موقعیت روان‌شناسی؛
مثال را به زبان مفهوم ترجمه کن

خواسته را از داستان جدا کن

ابتدا فعل سؤال را پیدا کن: تشخیص، توضیح، مقایسه یا پیشنهاد. سپس نام فردها و جزئیات تزئینی موقعیت را کنار بگذار و فقط رفتار، فکر، احساس یا شرطی را که با خواسته مرتبط است ثبت کن.

موقعیت را به داده‌های کوتاه تبدیل کن

اطلاعات را در سه ستون «چه رخ داد»، «فرد چه واکنشی نشان داد» و «چه نتیجه‌ای دیده شد» خلاصه کن. این ساختار کمک می‌کند رابطهٔ علت و پیامد یا نشانه و مفهوم از میان متن بیرون بیاید.

تعریف را به معیار تبدیل کن

تعریف کتاب را به چند شرط کوتاه بشکن و کنار هر شرط شاهدی از موقعیت بنویس. اگر یک شرط مهم برقرار نیست، مفهوم نزدیک دیگری را بررسی کن. پاسخ باید از تطبیق معیارها ساخته شود.

مفهوم‌های نزدیک را روبه‌رو کن

دو اصطلاحی را که جابه‌جا می‌کنی با یک تفاوت تعیین‌کننده ثبت کن. سپس بگو کدام جزئیات موقعیت این تفاوت را نشان می‌دهد. تعریف‌های جدا بدون مثال مرزی، هنگام حل سؤال به‌سادگی مخلوط می‌شوند.

سطح توضیح را مطابق سؤال نگه دار

اگر نام مفهوم خواسته شده، نام دقیق کافی است؛ اگر «چرا» آمده، باید نشانه و تعریف را به هم وصل کنی. افزودن چند نظریه یا اصطلاح نامرتبط، پاسخ را دقیق‌تر نمی‌کند.

از تشخیص به پیش‌بینی محدود برو

اگر سؤال پیامد یا راهکار می‌خواهد، فقط براساس رابطه‌های صریح همان مبحث پاسخ بده. از تشخیص آموزشی یک موقعیت، نتیجهٔ پزشکی یا قضاوت دربارهٔ فرد نساز.

مثال را تغییر بده و مفهوم را حفظ کن

پس از حل، جزئیات ظاهری مثل مکان یا شخصیت را عوض کن اما نشانهٔ اصلی را نگه دار. اگر هنوز همان مفهوم درست است، ویژگی تعیین‌کننده را فهمیده‌ای. سپس نشانه را عوض کن و تفاوت پاسخ را ببین.

پاسخ سه‌تکه بنویس

نام مفهوم، شاهد موقعیت و توضیح ارتباط را پشت سر هم بیاور. خطا را به فهم خواسته، انتخاب نشانه یا مرزبندی مفهوم نسبت بده. نقشهٔ کل درس در راهنمای روان‌شناسی است.