ابهام را پیش از تمییز پیدا کن
بپرس بدون اسم موردنظر چه چیز جمله نامشخص میماند: جنس مقدار، واحد، یا نسبت یک ویژگی. اگر ابهامی وجود ندارد، نقش دیگری را بررسی کن.
ممیز و تمییز را جدا نام ببر
بخشی که به توضیح نیاز دارد و اسمی که آن را روشن میکند دو جایگاه متفاوت دارند. در پاسخ هر دو را مشخص کن تا رابطه دیده شود.
جمله ← بخش مبهم ← نوع ابهام ← اسم روشنگر ← شکل و نقش ← ترجمه ← مقایسه با نقشهای رقیب
در مقدارها، واحد و جنس را بخوان
عدد، وزن، پیمانه یا اندازه ممکن است بدون نام جنس کامل نباشد. ببین اسم پس از مقدار دقیقاً پاسخ «چه چیزی؟» را برای همان مقدار میدهد یا نه.
عدد و معدود را با قاعدهٔ خودش کنترل کن
در ساخت عددی، بازهٔ عدد بر صورت اسم و هماهنگی اثر میگذارد. برای جلوگیری از مخلوطشدن دو بحث، از عدد و معدود کمک بگیر.
ابهام نسبت را در کل جمله ببین
گاهی یک صفت یا فعل نسبتی را بیان میکند اما جهت دقیق آن بدون اسم روشن نیست. تمییز میتواند همان جنبهٔ مبهم را مشخص کند.
تمییز را با صفت اشتباه نگیر
صفت ویژگی اسم پیش از خود را بیان و معمولاً با آن هماهنگ میشود؛ تمییز ابهام یک مقدار یا نسبت را برطرف میکند. آزمون معنی و هماهنگی را کنار هم به کار ببر.
حال را با پرسش «چگونه» بررسی کن
حال وضعیت صاحبحال هنگام رخداد را توضیح میدهد؛ تمییز ابهام را رفع میکند. اگر واژه به حالت موقت یک شخص یا چیز پاسخ میدهد، نقش حال را نیز بسنج.
مضافالیه را از رابطهٔ اضافی بشناس
در ترکیب اضافی، اسم دوم وابستگی یا تخصیص اسم اول را میسازد. شکل واژه و ساختمان جمله را مطابق قاعدهٔ کتاب مقایسه کن و تنها از ترجمه تصمیم نگیر.
حرکت آخر را پس از نقش تعیین کن
ابتدا نوع ساخت و نقش را ثابت کن، سپس علامت اعرابی را بنویس. دیدن یک حرکت در متن حرکتگذاریشده میتواند شاهد باشد، اما جای استدلال را نمیگیرد.
ترجمه را با حذف واژه آزمایش کن
یکبار جمله را بدون اسم روشنگر بخوان و ابهام باقیمانده را نام ببر. برای تمرین نقشها به نقش کلمات و اعراب و برای جملههای ترکیبی به نمونه سؤال عربی برو.