فعل صرفشده را پیدا کن
فعل اصلی، فعلهای کمکی و زمان جمله را مشخص کن. شکلهای فعلی داخل عبارتهای وابسته را با هستهٔ جمله یکی نگیر و منفی یا پرسشی بودن را در ترجمه حفظ کن.
فاعل و متممهای اصلی را جدا کن
ببین چه کسی یا چه چیزی عمل را انجام میدهد و فعل به چه جزء دیگری نیاز دارد. ابتدا اسکلت کوتاه «فاعل + فعل + تکمیلکننده» را ترجمه و سپس جزئیات را اضافه کن.
[فاعل] + [فعل و زمان] + [مفعول یا متمم] + [گروههای توضیحی]
گروه اسمی را از هسته بخوان
اسم اصلی را پیدا کن و صفتها، عددها و عبارتهای توضیحی را دور آن گروهبندی کن. ترتیب واژهها را مطابق رابطهٔ معنایی به فارسی برگردان، نه مطابق جای خطی انگلیسی.
ضمیر را پیش از ترجمه مرجعگذاری کن
شمار، جنس دستوری و معنای جمله را برای یافتن مرجع به کار ببر. اگر ضمیر به کل یک موقعیت اشاره میکند، ترجمهای انتخاب کن که همان دامنه را منتقل کند.
حروف ربط را به نقشهٔ رابطه تبدیل کن
علت، نتیجه، تضاد، شرط یا زمان را میان دو بخش جمله مشخص کن. سپس رابط فارسی را طوری برگزین که جهت رابطه حفظ شود و دو گزاره بهدرستی به هم وصل شوند.
افعال چندبخشی را یک واحد معنایی ببین
اگر فعل با حرف یا جزء دیگری معنای تازه میسازد، آن را واژهبهواژه ترجمه نکن. معنای مناسب را از فاعل، مفعول و بافت پیرامون انتخاب کن.
مجهول را در ترجمه آشکار کن
تشخیص بده عمل بر فاعل دستوری رخ داده است یا او انجامدهنده است. زمان، منفیبودن و ذکرشدن یا نشدن انجامدهنده را در بازنویسی فارسی نگه دار.
نسخهٔ نهایی را دو بار کنترل کن
یک بار با متن انگلیسی برای جاافتادن واژه یا رابطه و یک بار مستقل برای روانی فارسی بخوان. برای ساخت جمله از راهنمای گرامر و برای معنی از راهنمای واژگان استفاده کن.