فعل اسنادی و مسند؛
ببین چه ویژگی یا هویتی به نهاد نسبت داده شده است

فعل صرف‌شده و نهاد را ابتدا پیدا کن

شناسه و معنی فعل به یافتن نهاد کمک می‌کند. تا وقتی نهاد روشن نباشد، تشخیص واژه‌ای که به آن نسبت داده شده قابل اعتماد نیست.

رابطهٔ نسبت‌دادن را در معنی جمله بسنج

در ساخت اسنادی، ویژگی، حالت یا هویتی به نهاد نسبت داده می‌شود. جمله را به صورت «نهاد دارای این ویژگی است» بازخوانی کن.

فهرست فعل‌های ربطی را حکم قطعی ندان

یک صورت فعلی ممکن است در جمله‌ای نقش اسنادی و در جمله‌ای دیگر معنی مستقل داشته باشد. کاربرد همان جمله معیار نهایی است.

مسند را پاسخ ویژگی یا هویت نهاد بگیر

بپرس نهاد چگونه، چه یا در چه حالتی معرفی شده است. پاسخی که معنی اسنادی را کامل می‌کند می‌تواند مسند یا گروه مسندی باشد.

مرز کامل گروه مسندی را حفظ کن

مسند ممکن است یک واژه یا گروهی همراه وابسته‌ها باشد. فقط هسته را جدا نکن مگر صورت سؤال دقیقاً هسته را خواسته باشد.

مسند را با مفعول جابه‌جا نکن

مفعول در رابطه با کنش فعل قرار می‌گیرد، اما مسند ویژگی یا هویت نهاد را کامل می‌کند. تبدیل معنایی جمله تفاوت را روشن می‌کند.

مسند را از قید جدا کن

قید اطلاعاتی دربارهٔ زمان، مکان یا چگونگی رخداد می‌دهد؛ مسند بخش لازم رابطهٔ اسنادی است. حذف آزمایشی را همراه معنی به کار ببر.

نهاد پنهان را از شناسه بازسازی کن

گاهی نهاد در جمله نیامده اما شناسه آن را نشان می‌دهد. نهاد بازسازی‌شده را بنویس و سپس مسند را به همان مرجع وصل کن.

در جملهٔ چندفعلی هر بند را جدا تحلیل کن

ممکن است تنها یکی از فعل‌ها اسنادی باشد. مرز بندها را مشخص کن و نقش‌ها را داخل هر بند تعیین کن.

پاسخ را با شاهد معنایی کامل کن

نام فعل، نهاد، مسند و چیزی را که به نهاد نسبت داده شده بنویس. برای نقش‌های دیگر به نقش دستوری جمله و برای مرزبندی به جملهٔ ساده و مرکب برو.