۱۰ نمونه سؤال افعال ناقصه؛
اسم را مرفوع و خبر را منصوب نگه دار

الگوی کاربرگ

الجوُّ جمیلٌ ← کانَ الجوُّ جمیلًا. اثر اعرابی افعال ناقصه را با إنّ و اخوات جابه‌جا نکن.

سؤال ۱: تبدیل با کان

«الجوُّ معتدلٌ» را با کان بازنویسی کنید.

پاسخ: کانَ الجوُّ معتدلًا.

سؤال ۲: تعیین نقش

در «کانَ الطالبُ حاضرًا»، نقش الطالب و حاضر چیست؟

پاسخ: الطالب اسم کان و مرفوع؛ حاضر خبر کان و منصوب است.

سؤال ۳: صار

در «صارَ الماءُ باردًا»، اسم و خبر را بیابید.

پاسخ: الماء اسم صار مرفوع و بارد خبر صار منصوب است.

سؤال ۴: أصبح

«أصبحَ الطریقُ مزدحمًا» را ترجمه و نقش‌گذاری کنید.

پاسخ: «راه شلوغ شد/صبح شلوغ بود.» الطریق اسم أصبح و مزدحم خبر آن است.

سؤال ۵: لیس

در «لیسَ الکتابُ صعبًا» چه معنایی ساخته می‌شود؟

پاسخ: نفی: «کتاب دشوار نیست.» الکتاب اسم مرفوع و صعب خبر منصوب است.

سؤال ۶: ضمیر اسم

در «کنتُ مسافرًا»، تاء چه نقشی دارد؟

پاسخ: ضمیر متصل در محل رفع، اسم کان است؛ مسافر خبر منصوب است.

سؤال ۷: خبر شبه‌جمله

در «کانَ الطالبُ في الصفِّ»، خبر کدام بخش است؟

پاسخ: شبه‌جملهٔ «في الصف» در جایگاه خبر کان است.

سؤال ۸: اصلاح حرکت

«کانَ الطالبَ حاضرٌ» را اصلاح کنید.

پاسخ: کانَ الطالبُ حاضرًا.

سؤال ۹: مقایسه با إنّ

حرکت اسم و خبر در «إنّ» و «کان» چه تفاوتی دارد؟

پاسخ: إنّ اسم را منصوب و خبر را مرفوع می‌کند؛ کان اسم را مرفوع و خبر را منصوب می‌کند.

سؤال ۱۰: بازگشت به اصل

اگر کان را از «کانَ الطفلُ سعیدًا» حذف کنیم، جملهٔ پایه چیست؟

پاسخ: الطفلُ سعیدٌ.

چطور خودتصحیح کنی؟

فعل ناقص را مشخص کن، اسم پس از آن یا ضمیر متصل را پیدا کن و خبر را تا پایان ساختار دنبال کن. برچسب‌ها را با جملهٔ پایهٔ بدون ناسخ مقایسه کن.