۱۰ نمونه سؤال إنّ و اخوات؛
اسم را منصوب و خبر را مرفوع نگه دار

الگوی کاربرگ

الطالبُ مجتهدٌ ← إنَّ الطالبَ مجتهدٌ. نخست هستهٔ جملهٔ اسمیه را پیدا کن و سپس تغییر نقش و حرکت را اعمال کن.

سؤال ۱: تبدیل با إنّ

«العلمُ نافعٌ» را با إنّ بازنویسی کنید.

پاسخ: إنَّ العلمَ نافعٌ.

سؤال ۲: تعیین نقش

در «إنَّ الطالبَ حاضرٌ»، نقش الطالب و حاضر چیست؟

پاسخ: الطالب اسم إنّ و منصوب؛ حاضر خبر إنّ و مرفوع است.

سؤال ۳: کأنّ

در «کأنَّ القمرَ مصباحٌ»، اسم و خبر را پیدا کنید.

پاسخ: القمر اسم کأنّ و مصباح خبر آن است.

سؤال ۴: لیت

جملهٔ «لیتَ الطقسَ جمیلٌ» چه معنای کلی دارد؟

پاسخ: آرزو را می‌رساند: «کاش هوا زیبا بود.» الطقس اسم منصوب و جمیل خبر مرفوع است.

سؤال ۵: لعلّ

در «لعلَّ المسافرَ قادمٌ» حرکت نقش‌ها چگونه است؟

پاسخ: المسافرَ اسم لعلّ منصوب و قادمٌ خبر آن مرفوع است.

سؤال ۶: لکنّ

«الطریقُ طویلٌ لکنَّ السفرَ ممتعٌ» را نقش‌گذاری کنید.

پاسخ: در بخش دوم، السفر اسم لکنّ منصوب و ممتع خبر مرفوع است.

سؤال ۷: ضمیر متصل

در «إنَّهُ مجتهدٌ»، «ه» چه نقشی دارد؟

پاسخ: ضمیر متصل در محل نصب، اسم إنّ است؛ مجتهد خبر مرفوع است.

سؤال ۸: خبر شبه‌جمله

در «إنَّ الکتابَ علی المکتبِ»، خبر کدام بخش است؟

پاسخ: شبه‌جملهٔ «علی المکتب» در جایگاه خبر إنّ قرار دارد.

سؤال ۹: اصلاح حرکت

«إنَّ الطالبُ حاضرًا» را اصلاح کنید.

پاسخ: إنَّ الطالبَ حاضرٌ؛ اسم منصوب و خبر مرفوع است.

سؤال ۱۰: بازگشت به اصل

اگر إنّ را از «إنَّ المدرسةَ کبیرةٌ» برداریم، جملهٔ ساده چیست؟

پاسخ: المدرسةُ کبیرةٌ؛ مبتدا و خبر هر دو در الگوی ساده مرفوع‌اند.

چطور خودتصحیح کنی؟

حرف ناسخ را کادر بگیر، نخستین اسم وابسته را با برچسب منصوب و هستهٔ خبر را با برچسب مرفوع مشخص کن. سپس جمله را بدون ناسخ بازسازی کن.