برای هر وضعیت، الگوی داده، منشأ محتمل و راه کاهش را جدا بنویس.
۱. صفر نادرست ترازو
وضعیت: ترازو پیش از اندازهگیری بدون بار، ۲ گرم نشان میدهد. نوع خطا چیست؟
پاسخ
سیستماتیک؛ همهٔ جرمها احتمالاً ۲ گرم بیشتر ثبت میشوند. صفرکردن یا اصلاح کالیبراسیون لازم است.
۲. زمان واکنش فرد
وضعیت: زمانگیری دستی یک رویداد در تکرارها کمی بالا و پایین میشود.
پاسخ
بخش مهمی از آن تصادفی است؛ تکرار و میانگینگیری یا استفاده از حسگر خودکار پراکندگی را کاهش میدهد.
۳. خطکش کوتاهشده
وضعیت: ابتدای خطکش شکسته و دانشآموز اندازه را از لبهٔ شکسته میخواند.
پاسخ
خطای سیستماتیک محتمل است؛ باید جسم از علامت سالمی مانند یک سانتیمتر شروع و اختلاف دو قرائت محاسبه شود.
۴. نوسان دما
وضعیت: دمای اتاق هنگام تکرار آزمایش نامنظم تغییر میکند.
پاسخ
میتواند خطای تصادفی در نتیجه بسازد؛ دما باید کنترل یا در هر تکرار ثبت و اثرش بررسی شود.
۵. زاویهٔ دید
وضعیت: حجم مایع همیشه از زاویهای بالاتر از سطح چشم خوانده میشود.
پاسخ
انحراف جهتدار و سیستماتیک ایجاد میکند؛ قرائت باید همسطح نشانهٔ مناسب انجام شود.
۶. دادههای پراکنده
داده: برای مقدار ثابت، قرائتها ۹٫۸، ۱۰٫۲، ۹٫۹ و ۱۰٫۱ هستند. کدام خطا محتملتر است؟
پاسخ
پراکندگی دوطرفه پیرامون حدود ۱۰ با خطای تصادفی سازگار است؛ از این دادهها خطای ثابت بزرگ دیده نمیشود.
۷. همهٔ قرائتها بالا
داده: مقدار مرجع ۱۰ است و قرائتها ۱۰٫۷، ۱۰٫۸ و ۱۰٫۷ هستند.
پاسخ
جابهجایی پایدار به سمت بالا نشانهٔ خطای سیستماتیک است؛ ابزار و روش باید با مرجع کالیبره شوند.
۸. راهکار نامناسب
ادعا: با تکرار بسیار زیاد، خطای صفر ترازو از بین میرود. ارزیابی کن.
پاسخ
خیر؛ تکرار خطای تصادفی را کم میکند، اما خطای صفر در همهٔ اندازهها باقی میماند و باید اصلاح یا کالیبره شود.
چطور خودتصحیح کنی؟
اگر دادهها دوطرفه پراکندهاند به خطای تصادفی فکر کن؛ اگر همگی جابهجایی همجهت دارند، خطای سیستماتیک را بررسی کن.