۱۰ نمونه سؤال صفت و موصوف عربی با پاسخ

«کتاب» موصوف و «مفید» صفت است. هر دو مفرد، مذکر، نکره و در این شکل مرفوع‌اند. ترجمه: کتابی سودمند.

مدرسه موصوف مؤنث و معرفه است؛ صفت «الکبیرة» نیز مؤنث و معرفه آمده و در اعراب با آن هماهنگ است: مدرسهٔ بزرگ.

موصوف و صفت هر دو مثنی مذکر و نکره‌اند و در این صورت نشانهٔ رفع مثنی دارند: دو دانش‌آموز کوشا.

هر دو جمع مؤنث سالم و نکره‌اند. «طالبات» موصوف و «مجتهدات» صفت است: دانش‌آموزان دختر کوشا.

خیر؛ «البیت» معرفه و «جمیل» نکره است، پس تطابق معرفه ندارند و ساخت می‌تواند جملهٔ اسمیه «خانه زیباست» باشد، نه «خانهٔ زیبا».

هر دو معرفه‌اند و «الجمیل» پس از «البیت» صفت آن است: خانهٔ زیبا. وجود «ال» در هر دو، تفاوت مهم با جملهٔ قبل است.

«طالباً» در جایگاه منصوب است و صفت «مجتهداً» نیز منصوب، مفرد، مذکر و نکره آمده است: دانش‌آموزی کوشا را دیدم.

پس از حرف جر «فی»، موصوف مجرور است و صفت نیز در اعراب از آن پیروی می‌کند. هر دو مؤنث، مفرد و نکره‌اند: در مدرسه‌ای بزرگ.

«الکتب» جمع غیرعاقل است و صفت آن در این ساخت به صورت مفرد مؤنث «المفیدة» می‌آید. ترجمه: کتاب‌های سودمند.

موصوف مؤنث است اما صفت مذکر آمده. شکل هماهنگ «الطالبةُ المجتهدةُ» است؛ هر دو مفرد، مؤنث و معرفه‌اند.