موضوع اصلی گزاره را مشخص کن
ببین جمله دربارهٔ ذات، صفت، تدبیر و اثرگذاری یا پرستش و اطاعت سخن میگوید. واژههای کلیدی را جدا کن اما تصمیم را بر معنای کامل عبارت بنا کن.
تعریف را به معیار تشخیص تبدیل کن
برای هر مرتبه یک پرسش کوتاه بساز که مرز آن را با مراتب دیگر نشان دهد. سپس مثال را با همان معیار بسنج و تنها نام مفهوم را تکرار نکن.
عبارت یا رفتار ← موضوع نسبت ← مرتبهٔ مفهوم ← شاهد ← نتیجهٔ اعتقادی یا عملی
باور و عمل را دو سطح مرتبط ببین
مشخص کن سؤال از داوری ذهنی سخن میگوید یا رفتار بیرونی. اگر میان آنها رابطهای خواسته شده، مسیر اثر باور بر انتخاب و عمل را در یک جمله توضیح بده.
علتهای طبیعی را در جای خود نگه دار
وجود وسیله، قانون یا کنش انسان را از استقلال کامل آن جدا کن. نسبت میان علتهای نزدیک و مبدأ نهایی را مطابق استدلال درس مرحلهای بنویس.
شرک را از نقطهٔ نقض تعریف پیدا کن
ابتدا معیار توحیدی مربوط را بنویس و سپس نشان بده مثال کدام بخش آن را نقض میکند. هر خطا یا گناهی را بدون شاهد مفهومی زیر یک عنوان واحد قرار نده.
آیه را از واژه به پیام برسان
مرجع ضمیر، فعل اصلی و نسبت میان دو بخش آیه را مشخص کن. سپس پیام را با تعریف درس تطبیق بده و عبارتی از آیه را به عنوان شاهد بیاور.
دو مثال نزدیک را با معیار ثابت مقایسه کن
موضوع، نیت، نسبتدادن اثر و نوع عمل را در ردیفهای متناظر بنویس. تفاوت ظریف مثالها معمولاً در یکی از همین معیارهاست.
نتیجه را به موقعیت بازگردان
پس از نام مفهوم، توضیح بده این تشخیص چه برداشتی از رفتار یا عبارت میدهد. برای پیام آیه از راهنمای آیات و برای استدلال از راهنمای اندیشه و تحقیق کمک بگیر.