آزمونک از کتاب؛
هر بند را به یک خروجی قابل سنجش تبدیل کن

یک بخش محدود از کتاب انتخاب کن

یک بند، شکل، جدول یا رابطه را مبنا بگیر. آزمونک کوتاه باید یک هدف روشن داشته باشد؛ ترکیب چند فصل بدون نقشه، تحلیل نتیجه را دشوار می‌کند.

واحدهای قابل سؤال را استخراج کن

تعریف، علت، پیامد، مقایسه، ترتیب، دادهٔ شکل و روش محاسبه را با علامت‌های متفاوت مشخص کن. هر واحد باید بتواند یک خروجی روشن تولید کند.

فعل سؤال را با هدف هماهنگ کن

نام‌بردن، تعریف، توضیح، مقایسه و تحلیل مهارت یکسانی را نمی‌سنجند. اگر هدف رابطهٔ علت و پیامد است، سؤال صرفاً حفظ نام‌ها کافی نیست.

قید و تعداد را صریح بنویس

دامنه، شرط و تعداد موارد را در صورت سؤال مشخص کن. پرسش مبهم نمی‌تواند نشان دهد پاسخ ناقص بوده یا خود سؤال خروجی روشنی نداشته است.

پاسخ کلیدی را پیش از حل آماده کن

کلیدواژه‌ها، رابطه و اجزای ضروری را جدا بنویس. پاسخ کلیدی نباید رونویسی طولانی کل بند باشد؛ باید حداقل اطلاعات لازم برای پاسخ کامل را روشن کند.

معیار تصحیح تمرینی بساز

برای هر جزء ضروری یک خانهٔ کنترل قرار بده. این معیار بارم رسمی نیست؛ ابزاری شخصی برای تشخیص بخش جاافتاده است. همهٔ امتیاز تمرینی را به یک واژه وابسته نکن.

قالب سؤال‌ها را متنوع کن

از یک محتوا سؤال تعریف، علت، درست‌ونادرست با اصلاح، جای خالی و کاربرد بساز، اما هر بار هدف را تغییر بده. بازنویسی یک پرسش با ظاهر متفاوت تنوع واقعی ایجاد نمی‌کند.

شکل و جدول را بدون متن اضافی بسنج

عنوان، راهنما، پیکان و محور را مبنای سؤال قرار بده. از داده‌ای که در تصویر یا متن انتخاب‌شده وجود ندارد سؤال نساز. مرجع هر شماره باید روشن باشد.

با فاصله و بدون کتاب پاسخ بده

آزمونک را بلافاصله پس از طراحی حل نکن؛ پاسخ هنوز در حافظهٔ نزدیک است. زمان اجرا را در برنامهٔ مرور قرار بده و شرایط را برای مقایسهٔ دفعات ثابت نگه دار.

نتیجه را به نوع خطا تبدیل کن

هر پاسخ را به ندانستن، فراموشی، بدفهمی سؤال یا پاسخ ناقص نسبت بده. سپس اقدام مشخص انتخاب کن: مراجعه به مفهوم، تمرین بازیابی، خواندن فعل یا بازنویسی پاسخ.

نسخهٔ بعدی را فقط یک پله سخت‌تر کن

قید تازه، ترکیب دو مفهوم یا شکل جدید اضافه کن و دوباره بسنج. برای خودتصحیحی از راهنمای خودتصحیحی و برای قالب‌ها از صفحهٔ سؤالات امتحان نهایی کمک بگیر.